Posts tonen met het label geschiedenis. Alle posts tonen
Posts tonen met het label geschiedenis. Alle posts tonen

zondag 29 november 2009

Links!

Terugblikken

1947 - Videobeelden van de binnenstad van Paramaribo en de verborgen krottenwijken. Bevat beelden van de eerste arbeiderswoningen.



1957 - Opening van een moskee in Paramaribo.


1968 - Bacoven (Bananen) oogst te Jarikaba project in Saramacca.


1968 - Opening van de kunst academie, nu meer bekend als het Nola Hatterman Instituut. Een jonge Paul Woei treedt op als figurant. Bevat ook unieke beelden van het gebouw uit 1790 voor de verwoestende brand.


1968 - Activiteiten van de Evangelische Broeder Gemeente.


maandag 22 september 2008

Lezing over ontwikkeling Surinaamse fotografie (de Ware Tijd - 19/09/08)

DEN HAAG - Fotografie in Suriname, is één van de activiteiten die de bibliotheek van het Koninklijk Instituut voor de Tropen (KIT) in het kader van Amsterdam Wereldboekenstad organiseert.

Op donderdag 16 oktober geeft Janneke van Dijk, voormalig conservator historische fotografie van het Tropenmusem, tevens co-auteur van het boek ‘Augusta Curiel: fotografe in Suriname 1904-1937’, een lezing over de totstandkoming van dit boek.

Zij zal ook een beeld schetsen van de geschiedenis van de fotografie in Suriname vanaf 1900. Augusta en Anna Curiel waren in de eerste helft van de vorige eeuw de meest toonaangevende fotografen in Suriname. Ze waren twee ongehuwde zusters uit Paramaribo.

Stadsgezicht - Kong Ngie Tong Sang (de Ware Tijd - 18/09/08)

Een Chinese naam bestaat uit drie woorden. Maar hoe komt het dan dat Kong Ngie Tong Sang uit vier woorden bestaat? Ooit heette de Chinese vereniging Kong Ngie Tong. Kort na de oprichting van de vereniging, werd het Chinese gokspel ‘piauw’ bij wet verboden.

Maar ondanks waarschuwingen bleven de Chinezen het toch stiekem doorspelen. Toen de maat vol werd, sloot de overheid de boel af en plaatste Kong Ngie Tong op de veiling. Een rijke Chinees kocht - tot geluk van de Chinese gemeenschap – het gebouw op, en gaf het terug aan de vereniging. Sindsdien is het woord Sang erbij geplaatst; ‘sang’ betekent geboren of groeien: Kong Ngie Tong ‘is herboren’. Dat is allemaal alweer zó lang geleden, dat zelfs de ouderen de naam van de filantroop niet meer weten. Kong Ngie Tong bestaat sinds 1880 en stond eerst aan de overkant, in de buurt van restaurant Fa Tai. Een felle brand in 1995 legde het monumentale gebouw helemaal in de as. Na de restauratie in 2005 zou de vereniging nu eigenlijk Kong Ngie Tong Sang II moeten heten. Nu staan er behalve het hoofdgebouw ook een achtergedeelte waarin het bejaardenverblijf, een gymzaal, de drukkerij, het kantoor en de algemene zaal zijn ondergebracht.

Het bejaardenverblijf kan maar zes oudjes accommoderen. Vaak hebben deze minvermogenden geen familieleden hier, noch in het land van herkomst. Vroeger was reizen een hele onderneming, en niet alle Chinezen konden de terugtocht betalen. Ze bleven dan voor de rest van hun leven hier, gescheiden van hun dierbaren. Een Chinese priester gaf toen het advies om een balkonnetje te bouwen op de zolderverdie-ping, gericht op het oosten, om de stakkers de hoop te geven dat de terugtocht eens zou lukken.

Op de binnenplaats bij de ingang staan twee leeuwen die in 1987 aan de vereniging zijn geschonken. Er staat ook een borstbeeld van dr Sun Yat Sen, de grondlegger van de Republiek China. De grote tekst eronder geeft verdere uitleg. In de algemene zaal op de begane grond staat een drakenmuur die uit China is geïmporteerd. Op de tweede verdieping spelen de ouderen dagelijks het spel matjok, voor de rest komt het gebouw alleen maar op Chinees Nieuwjaar tot leven. Ook de Chinese feestdag Dag van de Republiek, op 1 oktober, wordt al jaren niet meer gevierd. Maar volgend jaar, wanneer de Republiek China 60 jaar bestaat, zal er weer flink gefeest worden in het gebouw!

- Charles Chang

vrijdag 2 mei 2008

De Hendrikschool

Photobucket
De Hendrikschool was één van de voornaamste werken die mijn bet-overgrootvader, Adrianus van 't Hoogerhuys, uitvoerde als opzichter bij het Bouwdepartement. Die functie bekleedde hij in 1871, nadat hij in Rotterdam zijn bouwkunde opleiding aan de Academie van Beeldende Kunsten en Technische Wetenschappen had afgerond.

Excerpt uit Volder's "Bouwkunst in Suriname":

In de zeventiger jaren van de vorige eeuw [19de eeuw] werden gegalvaniseerde golfplaten voor het eerst als dakbedekking gebruikt. Al spoedig bleek dat men met dit materiaal geheel nieuwe kapvormen kon maken. Pannen en leien vereisten een steil dak; met zinkplaten werd het mogelijk flauwe hellingen toe te passen. In 1887 werd de Hendrikschool (Gravenstraat 34) gebouwd in een voor Suriname geheel nieuwe en monumentale stijl: boven de gevels was geen kap te zien maar een zwaar geprofileerde kroonlijst, waarachter men slechts een plat dak kon vermoeden. Het dak is echter niet plat, maar bestaat uit golfplaten die onder geringe helling aflopen. Als men het gebouw van de achterzijde bekijkt valt direct op hoe de zaak in elkaar zit.

Photobucket

Photobucket
Linker zijgevel.

Photobucket
Achtergevel. De trap is waarschijnlijk niet oorspronkelijk.

Photobucket

Photobucket
Voorgevel tweede gebouw.

Photobucket
Rechter zijgevel tweede gebouw.

Photobucket
Verdieping tweede gebouw met klaslokalen.

Photobucket

Photobucket

Photobucket
Trap rechter zijgevel tweede gebouw.

Photobucket

Photobucket
Het derde gebouw is door een "brug" verbonden met het tweede gebouw. Dankzij een groot overstek en het ontbreken van muren is er sprake van maximale ventilatie.

Photobucket

Photobucket

Photobucket
Rechter zijgevel derde gebouw.

Photobucket

Photobucket

Photobucket

Photobucket

Photobucket

Photobucket
Op het terrein zijn er nog meer gebouwen aanwezig, zoals dit woonhuis.

Photobucket
Gymzaal? Geen idee. Op de achtergrond kan men nog een gebouw waarnemen.

dinsdag 22 april 2008

Nagel's Oeuvre

Photobucket
Postkantoor 'Zorg en Hoop', Heliotropenstraat, Paramaribo, Suriname, circa 1962

Haast alles dat je maar zou willen weten over het werk en leven van Ir. Peter Jan Nagel is te vinden op de website van Stichting BONAS.

woensdag 9 april 2008

Nieuw boek over Surinaamse bouwkunst en architectuur

Van KIT Publishers:

Bouwkunst in Suriname

M. Bakker | O. Klooster, van der

Langverwachte publicatie over architectuur in Suriname. Van de beroemde houten kathedraal tot de Nederlandse ambassade. Van villa’s aan de Anton Dragtenweg tot woningprojecten in de volkswijken. Van oude plantages tot spoorlijnen en bruggen. Kortom, een compleet en prachtig boek voor iedereen die van Suriname houdt, of die beroepsmatig geïnteresseerd is in bouwkunde in de tropen.
Michel Bakker is architectuurhistoricus en onder andere gespecialiseerd in religieuze bouwkunst, waaronder de houten zendingskerkjes op de (voormalige) missieposten en waterbouwkundige werken. Olga van der Klooster is architectuurhistoricus en onder andere gespecialiseerd in bouwwerken van Openbare Werken op de Nederlandse Antillen, Aruba en Suriname.
Van Surinaamse zijde is meegewerkt aan het boek door alle bekende architectenbureaus van Suriname. Het is een samenwerkingsproject met de Stichting Gebouwd Surinaams Erfgoed.

ISBN 9789068325317 | Paperback | 260 p. | 2008 | € 39.50 | Dutch

dinsdag 18 maart 2008

Bouwkunst van heden - geselecteerde passage uit Volder's "Bouwkunst in Suriname"

Op AdeK wordt er nauwelijks of geen aandacht besteedt aan de bouwkunst geschiedenis van Suriname. De niet-koloniale architectuur van de twintigste eeuw wordt zelfs geheel negeerd met als gevolg dat gebouwen uit die periode vaak plaats moeten maken voor McMansions.

Met onderstaande scans uit het boek "Bouwkunst in Suriname" van IR. J.L. Volders tracht ik het gat te vullen. Beschouw het als een vroeg Paas cadeau.
Photobucket

Photobucket

Photobucket

Photobucket

Photobucket

dinsdag 11 maart 2008

'Augusta Curiel, Fotografe in Suriname 1904-1937'

Photobucket
De tentoonstelling 'Augusta Curiel, Fotografe in Suriname 1904-1937' is vanaf 9 maart in het Surinaams Museum te Fort Zeelandia.

Het was een beetje teleurstellend in opzet en duidelijkheid. Er waren geen duidelijke aanwijzingen voor de bezoekers betreffende de indeling van de tentoonstelling en er was weinig informatie over de foto's. Desondanks vind ik het de moeite waard en zal ik een ieder die geinteresseerd is in geschiedenis, architectuur en fotografie, aanraden om het te bezoeken.

Photobucket
Paramaribo, Spanhoek. Keizerstraat hoek Klipstenenstraat met Novelty Store ca. 1930

Photobucket
Paramaribo, Wagenwegstraat. Nu, Dr. J.F. Nassylaan, begraafplaats Nieuwe Oranjetuin, ca. 1930

Photobucket
Paramaribo, Waterkant, links firma Bettencourt, ca. 1925

Photobucket
Paramaribo, Waterkant, links het Waaggebouw, ca. 1925

Photobucket
Paramaribo, Gravenstraat, nu H. Arronstraat, ca. 1920

Photobucket
Paramaribo, Gravenstraat, nu H. Arronstraat, De Surinaamsche Bank, ca. 1920

Photobucket
Paramaribo, Vaillantsplein, stationsgebouw, 28 maart 1905

Photobucket

Fotografe van de opgepoetste momenten (Parbode - februari 2008)

Photobucket

Photobucket

Is het u niet opgevallen dat Parbode aan alles een negatieve wending tracht te geven?

donderdag 6 maart 2008